Boeken, incl. beschrijving

Ik ben nooit in Zuid-Afrika geweest, het land waarin deze roman zich afspeelt. Eén van de redenen is dat het zo'n problematisch land waar de verschillen groot zijn en bijna niet bij elkaar te brengen, eerst door het racisme, dat niet weg is natuurlijk, en nu door de grote verschillen tussen arm en rijk.

Het tweede deel uit de Kopenhagentrilogie van Tove Ditlevsen en ook dit is een prachtig geschreven boek. Als Tove 15 jaar is moet ze van school en gaan werken, in een armoedige tijd vlak voor de Tweede Wereldoorlog. De andere boeken uit de trilogie (Kindertijd en Afhankelijkheid) zijn ook al zo mooi.

Het laatste deel van de Kopenhagen-trilogie van Tove Ditlevsen. De andere deken zijn Kindertijd en Jeugd. In de online-bibliotheek staat het gerubriceerd onder non-fictie en dat doe ik ook, omdat ik denk dat ze gewoon beschrijft wat er in haar leven is gebeurd.

Eigenlijk moet je de hele trilogie lezen want Ditlevsen schrijft geweldig over haar leven als buitenbeentje. Dat is ze al als kind, maar ook haar volwassen leven is heel anders dan dat van de meesten van haar generatie. Ook in dit boek is er de drang om poëzie te schrijven en te willen publiceren en aan het einde van dit boek ontvangt ze enkele exemplaren van haar eerste dichtbundel. Dat is sterker dan alle ellende in haar leven bij elkaar. Haar gezin is armoedig. Haar vader is regelmatig werkloos.

Ze heeft een veelbewogen leven gehad na wat er allemaal al in haar jonge jaren is gebeurd: vier huwelijken, scheidingen, buitenechtelijke relaties, twee keer abortus, verslaving aan opiaten, maar daarnaast ook een heel leven als schrijfster. En ze is een goede schrijfster geweest. Ik heb haar boek in één adem uitgelezen en later ook de twee andere boeken in de trilogie, Kindertijd en Jeugd. De recensies hieronder geven een goed beeld van het boek. 

Na het lezen van de Kopenhagen Trilogie bleef ik nieuwsgierig naar Tove Ditlevsens werk en ook dit boek is weer mooi geschreven en ook weer heel mooi verwoord in het Nederlands door Lammie Post-Oostenbrink. De Vilhelm in dit boek is eigenlijk de laatste echtgenoot van Tove, Victor Andreasen, van wie zij in 1973 scheidde. Op de achterkant van het boek staat: Het onwankelbare sluitstuk van een nietsontziend oeuvre. Het sluit inderdaad mooi aan op Afhankelijkheid.

Armoede, werkloosheid, alcoholisme, afstandelijkheid: dat zijn kenmerken van de jeugd van Tove Ditlevsen. Het meeste uit dit boek zal uit het leven gegrepen zijn. Dit boek is deel 1 van de Kopenhagentrilogie van Tove Ditlevsen, een heel fijn schrijvende Deense auteur uit de twintigste eeuw. Ik heb ook de andere twee delen, Jeugd, en Afhankelijkheid, in één ruk uitgelezen.

Dit hele boek gaat over het huwelijk van Wilhelm en Lise (Victor en Tove). Vilhelm heeft Lise gered van de verslaving aan pillen, maar hij is daarmee niet de reddende engel. Hij is een bazige, betweterige, dominante man die neerbuigend doet over de artistieke prestaties van Lise. Ze kunnen niet met elkaar en niet zonder elkaar. Vilhelm besluit na heel veel slippertjes in te trekken bij Mille, een vriendin van Lise en Vilhelm. Lise besluit een advertentie te plaatsen voor een andere metgezel en iedereen weet meteen dat ze daarmee Vilhelm aan de kant zet.

Ditlevsen werd geboren in 1917, ook al beweerde ze blijkbaar zelf dat ze uit 1918 kwam. Ze is een buitenbeentje en dat voelt ook zo voor haar. Ze ontdekt gelukkig de poëzie, ze wil schrijven. Natuurlijk heeft ze er niet meteen succes mee, maar het helpt haar wel haar kindertijd door, terwijl haar leeftijdgenoten bezig zijn met aardse zaken: seks, kinderen krijgen, vroeg trouwen en het huis uit. In deze volgorde, ja.