Over het waanzinnige leven van de filmmaker Sergio Cabrera. De familie Cabrera ontvlucht het Spanje van Franco en gaat in Colombia wonen, waar de kinderen Sergio en Marianella worden geboren. Als fanatieke communisten gaat het gezin met vader Fausto Cabrera, moeder Luz Elena Cárdenas, Marianella en Sergio naar Maoïstisch China. Daar krijgen de ouders en de kinderen een communistische opvoeding en uiteindelijk gaan ze allen met dit gedachtengoed terug naar Colombia om daar te vechten in de guerilla. Later wordt Sergio zelfs nog even parlementslid. Nu is hij Colombia's ambassadeur in China. Hij spreekt en schrijft Chinees door zijn lange verblijf in China.
In het boek is Sergio in Barcelona voor een festival over zijn films. Daar is hij met zijn zoon Raúl, niet toevallig de naam die Sergio als guerillastrijder droeg. In Barcelona blikt hij terug op zijn veelbewogen leven. De roman is geconstrueerd aan de hand van de gesprekken die de schrijver heeft gehad met Sergio en andere familieleden. Het is dus een boek op de grens van feit en fictie.
Je zou zelfs op dit moment niet graag in China willen wonen, omdat het een moorddadig regime heeft, maar in die tijd was het helemaal krankzinnig om er vrijwillig te wonen en daar zelfs de opvoeding van je kinderen over te laten aan de misdadige volgers van Mao. Zelfs terug aan het thuisfront in de jungle kon je worden vermoord vanwege revisionisme. Ik vind het moeilijk voor te stellen, dat er niet veel eerder een lampje is gaan branden bij deze familie. Maar wat in dit boek staat, is werkelijk gebeurd en omdat dat zo verbazingwekkend is, blijf je gewoon lezen.