De Eindtijd is aangebroken en onder de engelen die naar de aarde vallen bevindt zich Astoreth, een engel die al veel van zijn geloof is kwijtgeraakt. Op aarde moet hij van de aartsengel Gabriël mens worden en leren lijden. Vlak na zijn landing sterft zijn pupil, maar zelf blijft hij in leven en wordt geleidelijk mens. In die metomorfose maakt hij deel uit van een groep mensen die allemaal wel iets aparts hebben. Er is Otto, een politieman uit Amsterdam waar de landing van Astoreth plaatsvond. Er is een Zweedse tweeling, Jonna en Gustav, en hun moeder Kerstin. En Otto's zus, Greet, met dochter Erin, die gefascineerd is door de gedaanteverwisseling van de engel.
De wereld vergaat zo ongeveer en Nederland loopt onder water, Jonna wordt doodgeschoten in een Amsterdamse haven gevonden. Otto wil het voorval onderzoeken maar dat lukt niet. Gustav weet de overleden zus namelijk te cremeren en de as gaat, net als het hele gezelschap richting Zweden. Daar is het ook bar maar dan door de sneeuw, maar uiteindelijk komt er toch weer lente.
Er gebeurt van alles en in terugblikken worden de personages verder uitgediept. Er komen bijbelse verhalen in voor, hoewel de Eindtijd hier toch iets milder is dan de voorstelling uit de Heilige Schrift. Van mij mocht het iets minder langdradig. Dat ligt aan mijn ongeduld, hoor, want het is toch een origineel verhaal en goed verteld door Kollaard.