Boeken, incl. beschrijving

In deze roman in het Oeganda van Idi Amin is topambtenaar Bat Katanga de hoofdpersoon. Generaal Bazooka, de Brit Ashes, de maitresse van Bazooka (Victoria), Dr. Ali, de astroloog van Amin en nog wel meer zijn spelers in een Sodom en Gomorra. Spionage, smokkel, moord, omkoping, verraad, achterdocht en telkens de vraag wie zal overleven en wie het loodje legt. Bat is zelfs na zijn studie in Engeland naar Oeganda teruggekeerd naar zijn land. Hij overleeft in deze slangenkuil en dat is een wonder.

Niet voor niets winnaar van de Noorse boekhandelsprijs. Het is een heerlijke, vlotte, komische vertelling van het leven van een jongen van 10 jaar, Finn, met zijn moeder. Ze wonen in een wijk in Oslo. Het verhaal speelt in de jaren zestig, van de bouw van de muur en Joeri Gagarin. Ze hebben het niet breed. De vader is na zijn scheiding omgekomen bij een ongeluk met een hijskraan. Het weduwenpensioen ging naar naar de nieuwe partner van de vader. Die blijkt een drugsverslaafde en die brengt haar dochter Linda onder bij Finn en zijn moeder.

Suzanna Jansen heeft twee levens gereconstrueerd, dat van Steffa Wine, balletdanseres en -pedagoge en dat van Cornelis van Eesteren, architect en stedenbouwer die de uitbreiding van Amsterdam na de oorlog vormgaf. Daardoorheen loopt haar eigen ambitie en serieuze poging om balletdanseres te worden. Uiteindelijk heeft zij haar droom moeten opgeven door een blessure die in haar tijd nog niet goed behandeld werd.

Steffa Wine was een enorme doorzetter op het gebied van dans. Ze kende heel wat tegenslagen en bleef toch maar doorgaan met ballet, dans, en dansonderwijs. Cor van Eesteren was ook iemand die niet opgaf. Hij wilde een rol spelen in de periode tussen de Wereldoorlogen zonder concessies te doen aan zijn principes, maar hij kwam maar moeilijk aan de bak. Toen hij stadsarchitect in Amsterdam werd, kon hij zijn plannen verwezenlijken. De levens van Steffa en Cor speelden zich af in dezelfde tijd.

De bevrijding van de vrouw in enkele sprongen. De schrijfster neemt de geschiedenis van haar moeder als voorbeeld. De maatschappelijke ontwikkelingen komen daarbij vanzelf aan bod. Juist omdat ze echte personen neemt - oma, moeder, zus - is dit zo'n spreken boek. Mijn eigen moeder kwam erin tot leven. De omwenteling is nog niet voltooid. De volgende generatie moet het vervolg gaan schrijven.