Boeken, incl. beschrijving

Het verhaal is niet zo heel ingewikkeld. Het is een beschrijving van een dag waarin van alles gebeurt. Schurk, de hond van 56-jarige IC-verpleegkundige Henk van Doorn zal op korte termijn doodgaan ten gevolge van hartfalen. De diagnose door de dierenarts zit er in, de uitnodiging van broer Freek voor de barbecue voor de verjaardag van dochter Rosa, de ontmoeting met de ongeveer even oude Mia waar Henk verliefd op wordt en het is wederzijds. In het verhaal wordt beschreven hoe de relaties zijn en hoe Henk in het leven staat.

De Eindtijd is aangebroken en onder de engelen die naar de aarde vallen bevindt zich Astoreth, een engel die al veel van zijn geloof is kwijtgeraakt. Op aarde moet hij van de aartsengel Gabriël mens worden en leren lijden. Vlak na zijn landing sterft zijn pupil, maar zelf blijft hij in leven en wordt geleidelijk mens. In die metomorfose maakt hij deel uit van een groep mensen die allemaal wel iets aparts hebben. Er is Otto, een politieman uit Amsterdam waar de landing van Astoreth plaatsvond. Er is een Zweedse tweeling, Jonna en Gustav, en hun moeder Kerstin.

Een boek met gedichten lees ik meestal niet in één keer uit. Je moet een beetje doseren. Door elke avond een paar gedichten te lezen ben ik er in een jaar doorheen gekomen. 400+ pagina's  vind ik vaak wat veel, maar het is een canon met 100 gedichten. En bij ieder gedicht een vaak humoristisch, ironisch commentaar van Gerrit Komrij. Dat is echt de moeite waard. Op het nachtkastje leggen.

Er wordt wat afgezeuld met kinderen in de geschiedenis, want de laatste tijd lees ik er steeds meer over. Om die reden koos ik dit boek uit de bieb. Het gaat over de grootmoeder van de schrijfster, die in de jaren twintig uit Hongarije naar Limburg kwam om aan te sterken. Ze is niet meer teruggegaan omdat haar moeder inmiddels was overleden. Heel verdrietig en ook raadselachtig. Wist de moeder dat ze haar dochter niet zou weerzien? Hoe keek de vader hiernaar? Niemand kent haar hele verhaal en of alles klopt van wat men wel weet, is maar de vraag. 

Autobiografisch boek van Kees van Kooten. Zijn vrouw is vertaalster van de films van Woody Allen en gaat die interviewen in de VS. Van Kooten doet alsof hij bang is dat de echtgenote ten prooi zal vallen aan Woody Allen en hij is een beetje jaloers. Er staan veel komische voorvallen in dit boekje, o.a. uit de jeugd van de schrijver. De beschrijving van een optreden van Wim Kan in een promotiefilmpje vind ik grappig. Je kunt je helemaal voorstellen hoe dat eraan toe ging. Het grappigste vond ik nog de opmerking van de dochter toen de deksel van de theepot in een kopje viel bij het ontbijt.

Tue is oudste van drie kinderen in een armoedig boerengezin in Denemarken in een plaats ver van alles vandaan. Tue zal tussen de 12 en 15 jaar zijn. De boerderij is verrot en de bestelbus vertoont altijd kuren en is ook nog eens te klein. Zijn moeder is verslaafd aan online gokken en de vader is onberekenbaar: dan weer toegeeflijk en met Tue optrekkend en dan weer wreed tegen zijn kinderen en gezin. Er lopen wel acht honden op het erf, maar er is geen cent te makken. In bijna elk hoofdstuk vindt er een mislukking plaats rond Tue of doet hij zelf iets doms.

Ik-figuur gaat met zijn moeder vanuit Zürich op reis door Zwitserland. Moeder is alcoholiste en mogelijk dementerend, maar vaak nog aardig alert. Onderweg moet er een smak geld uitgegeven worden. Tijdens het verhaal komt Kracht terug op het nazi-verleden van de vader van moederskant. Het dubieuze verleden van veel meer Duitsers komt ter sprake. De voorheen onbesproken verkrachtingen van moeder door haar vader, toen ze nog kind was, worden genoemd. Zo borrelen er veel meer gedachten over wat er ooit is gebeurd op in dit verhaal. Kracht spaart de voorouders niet.

Dit boek is uit het Frans vertaald. De belangrijkste personen zijn Irena en Jozef. Beiden zijn in het verleden uit het communistische Tsjecho-Slowakije gevlucht en allebei gaan ze na 1989 terug naar Praag. Irena vluchtte destijds met haar man Martin, die moest vluchten voor vervolging. Ze ging in Parijs wonen waar Martin al vroeg overleed. Ze bouwde toch een eigen leven op in Parijs. Later ging ze verder met een wat saaie Zweed, Gustav, een bekende van Martin. Ze had niks te zoeken in Praag. Maar goed, Gustav had er een filiaal en haar vriendin in Parijs spoorde haar zo aan.