Boeken, incl. beschrijving

E. Busken is na een val op zijn achterhoofd in een inrichting opgenomen. Hij associeert volop en we lezen wat er in hem omgaat. Het gaat over de staf, over de medebewoners, over de bejegening, de luiers, de verzorging, de verboden enz. Hij houdt zich doof en stom, vaak ziet alles er blauw uit. Vrolijk is het niet. Voor hem hoeft het niet langer. In zijn gedrag en in zijn gedachten blijkt hij een mopperkont en dat kun je je ook helemaal voorstellen. Prachtige taal van Jeroen Brouwers en met heel veel humor. Zeker gaan lezen.

Er zijn heel wat lovende recensies over dit boek te vinden. Maar ik heb het uitgelezen omdat ik over de helft was. Het gaat over de avonturen van Julius Hammer, ex-rechter, ex-politicus, ex-schrijver die tegen zijn zin en op aandringen van zijn niet geliefde dochter met een cruiseschip meegaat. Hij komt aan op Corsica en gaat van boord om sigaartjes te kopen.

Als je wel van spanning houdt maar niet van geweld, moet je maar niet aan dit boek beginnen. Een familie die een crematorium exploiteert komt in aanraking met de georganiseerde misdaad in Afro-Amerikaans Virginia. Het begon met een stomme fout van de jongste zoon, Dante. Afrekeningen bij de vleet, maar het is toch wel aardig bedacht hoe de slimme oudste zoon, Roman, de zaakjes ten goede weet te keren. 

Ik werd er niet happy van maar door de spanning bleef ik wel lezen om te zien hoe het af zou lopen: redelijk gunstig als je alle lijken in ogenschouw neemt.

Ik had Brusselmans wel eens op TV gezien met veel slap geklets en grofheid, maar nog nooit een boek van hem gelezen. Slap geklets en grofheid kenmerken ook dit boek, maar het is ook heel grappig door de verwarrende dialogen. Helaas ook soms met racistische uitspraken, gemeend of niet, dat weet ik niet goed. Het is tamelijk autobiografisch als de hoofdpersoon dezelfde naam heeft als de schrijver, lijkt me.

Er is een voorwoord van de vertaler bij dit boek. Gesualdo Bufalino schreef heel lang voor zichzelf en op zijn 61ste debuteerde hij. Tommaso e il  fotografo cieco kwam uit in 1996. Het verhaal van zijn dood is al bijzonder. Bufalino was bang in het verkeer en liet zich daarom rijden door een chauffeur. Die moest altijd een rustige binnenweg nemen. Toen hij dat per ongeluk een keer niet deed, kreeg Bufalino een fataal ongeluk.

Dit boek zelf is heerlijk. Tommaso Mulè is een journalist die zich heeft teruggetrokken in het souterrain van een flat o.a. om te schrijven. Daar is hij vooral manusje-van-alles voor de beheerder van de flat. Er gebeurt van alles in het boek. Eén van de bijzondere dingen is dat de schrijver/Tommaso zich regelmatig richt tot de lezer, zoals wanneer hij zegt dat de lezer het voorlopig nog moet doen met de beginzin en dat hij daar nog mee aan de slag moet. Maar de beginzin is gewoon de beginzin van deze roman. Er worden flink wat bewoners van de flat beschreven met hun eigenaardigheden.