Boeken, incl. beschrijving

Bij het lezen van dit boek dacht ik: de schrijfster moet een medische opleiding hebben gehad. Ze schrijft o.a. over mensen die een belangrijke medische aandoening hebben gehad, zoals een borstamputatie, een beroerte of een psychiatrische aandoening. Over de emoties die bij daarbij horen horen, heb ik in mijn leven gesproken. Over een medische achtergrond vond ik trouwens niks op het internet.

Over het leven van Anna Boom, later onder de achternaam van haar echtgenoot Jan van Oldenborgh. Ongelooflijk wat zij met name in de Tweede Wereldoorlog allemaal heeft doorgemaakt en hoe ze heeft overleefd door slimheid, sociale vaardigheid en geluk. Een heel bijzondere vrouw en als je dit boek leest, wil je het allemaal weten. Ach, daar moet toch een film van komen?

Ik heb het onder non-fictie gezet, maar ook gemerkt als historische roman.

Bessel van der Kolk schreef een indrukwekkend boek over trauma, in de Nederlandse vertaling 575 pagina's inclusief de index en nawoord en verwijzingen. De oorspronkelijke titel is The body keeps the score (2014). Een van de belangrijkste onderwerpen uit het boek vind ik hoe trauma effect heeft op het hele organisme: de psyche, de neurologie, de hormoonhuishouding, het lichaam. Het slachtoffer komt vast te zitten in een toestand, waarvan hij zich niet eens bewust hoeft te zijn. En hoe kom je daar uit? Niet simpel, dat is logisch want anders stapte je er wel uit.

Het verhaal is niet zo heel ingewikkeld. Het is een beschrijving van een dag waarin van alles gebeurt. Schurk, de hond van 56-jarige IC-verpleegkundige Henk van Doorn zal op korte termijn doodgaan ten gevolge van hartfalen. De diagnose door de dierenarts zit er in, de uitnodiging van broer Freek voor de barbecue voor de verjaardag van dochter Rosa, de ontmoeting met de ongeveer even oude Mia waar Henk verliefd op wordt en het is wederzijds. In het verhaal wordt beschreven hoe de relaties zijn en hoe Henk in het leven staat.

Er wordt wat afgezeuld met kinderen in de geschiedenis, want de laatste tijd lees ik er steeds meer over. Om die reden koos ik dit boek uit de bieb. Het gaat over de grootmoeder van de schrijfster, die in de jaren twintig uit Hongarije naar Limburg kwam om aan te sterken. Ze is niet meer teruggegaan omdat haar moeder inmiddels was overleden. Heel verdrietig en ook raadselachtig. Wist de moeder dat ze haar dochter niet zou weerzien? Hoe keek de vader hiernaar? Niemand kent haar hele verhaal en of alles klopt van wat men wel weet, is maar de vraag. 

Autobiografisch boek van Kees van Kooten. Zijn vrouw is vertaalster van de films van Woody Allen en gaat die interviewen in de VS. Van Kooten doet alsof hij bang is dat de echtgenote ten prooi zal vallen aan Woody Allen en hij is een beetje jaloers. Er staan veel komische voorvallen in dit boekje, o.a. uit de jeugd van de schrijver. De beschrijving van een optreden van Wim Kan in een promotiefilmpje vind ik grappig. Je kunt je helemaal voorstellen hoe dat eraan toe ging. Het grappigste vond ik nog de opmerking van de dochter toen de deksel van de theepot in een kopje viel bij het ontbijt.

Ik-figuur gaat met zijn moeder vanuit Zürich op reis door Zwitserland. Moeder is alcoholiste en mogelijk dementerend, maar vaak nog aardig alert. Onderweg moet er een smak geld uitgegeven worden. Tijdens het verhaal komt Kracht terug op het nazi-verleden van de vader van moederskant. Het dubieuze verleden van veel meer Duitsers komt ter sprake. De voorheen onbesproken verkrachtingen van moeder door haar vader, toen ze nog kind was, worden genoemd. Zo borrelen er veel meer gedachten over wat er ooit is gebeurd op in dit verhaal. Kracht spaart de voorouders niet.